Foto’s

more about "Foto’s", posted with vodpod

 

Twee dagen tatertheater

Donderdag begon de dag met een lachband. Mijn groepje tatertheateraars werden deze ochtend even clowns (al was het dan zonder rode neus) en dat was veel moeilijker dan ze hadden verwacht. Zo probeerde ééntje een orkest op te zetten, maar de andere clowntjes waren het daar absoluut niet mee eens en deden alles behalve wat er van hen gevraagd werd. Ze bliezen (of probeerden alleszins) allemaal een ballon op.

Zoals elke dag werden er donderdag kleine toneeltjes opgevoerd, dit keer per twee over vakantie of de eerste schooldag. Ook oefenden we voor het optreden van vrijdag. Uit magazines werden hoofden, armen, benen en andere lichaamsdelen geknipt om zeer originele poppetjes te maken (een ideetje gevonden op de blog van Ideekids ).

Vrijdag was een spannende dag, ’s avonds zouden mama’s, papa’s en andere familieleden de podiumkunsten van de kampgangers komen bewonderen. Voor we begonnen te oefenen, werd er poppentheater opgevoerd met de poppetjes die donderdag in elkaar waren geknutseld. Even moesten we naar binnen vluchten voor de regen.

Het oefenen nam het grootste deel van de dag in beslag. Toen we er genoeg van hadden, speelden we nog even wat favoriete spelletjes voor de grote generale repetitie. En dan was het eindelijk zo ver. Alle groepen gaven een prachtige voorstelling voor mijn groepje eindelijk aan de beurt was en ook zij deden het geweldig (het filmpje komt later). Jammer genoeg zit er weer een weekje op. Ik vond het fantastisch dankzij een geweldig groepje kinderen, schitterende medemonis en ongelooflijke kampverantwoordelijken.

Op naar volgende week!

(Foto’s komen later vanavond en zullen normaal gezien ook te vinden zijn op de site van Ideekids)

 

Vliegende pinguins en klankdecors

De zon scheen nog steeds, dus genoten we daar ook vandaag weer van. De stemmetjes werden opgewarmd en er werd geoefend op articulatie en klinkers werden uitgeademd. We probeerden conversaties te voeren over al het lawaai zonder te roepen. Tongen werden net niet gebroken.

Er werd gehypnotiseerd, houthakkers werden door beren ontvoerd en flessen dreven in de zee. Er werden klankdecors gemaakt en verschillen werden gezocht in levende schilderijen.

Met de volledige Tatertheater groep speelden we enkele pleinspelen. En toen was het eindelijk zo ver. De vliegende pinguins brachten hun hilarische show. Iedereen was mee en sommige waren de liedjes nog aan het zingen toen ze huiswaarts keerden.

We maakten nog wat afspraken voor het eigen optreden van vrijdag en weeral was een dag voorbijgevlogen.

 

1,2, vlieg even mee

Het vliegt weeral voorbij. Zo snel dat we morgen samen met de vliegende pinguins zullen vliegen. Maar meer daarover later. Gisteren begon ik aan drie weken op de Ideekids kampplaats in Antwerpen. Het weer zit ons weer mee sinds vandaag en het gaat vooruit. Zelfs té snel soms.

Van de kleinsten naar de grootsten is wel even aanpassen. Plots hoef je niet alles zes keer uitleggen en als je een opdracht opgeeft, wordt die bijna door iedereen uitgevoerd.

Maandag begon de dag traditioneel met wat naamspelen. Er werd vervolgens door moerassen gewaadt, over touwen gedanst, het ijs opgegleden en plots kropen er een heleboel dieren over de vloer. We leerden elkaar al wat vertrouwen.

Een denkbeeldige en steeds veranderende bank werd gebruikt door zatte mensen, zieke mensen, mensen die iets te vriendelijk zijn tegen onbekenden, bankiers en nog enkele andere interessante figuren, die steeds de onwetende onbekende van de bank wegjaagden. Met enkel fruit en groenten als taal kreeg roodkapje twee nieuwe jasjes. Ook zagen verschillende machines kort het levenslicht, om dan te sterven aan ontploffingen en andere elektrische problemen.

Al snel was het middag.

Korte toneeltjes werden voorbereid. De enige vereiste was een opgelegde plaats (een duikboot, boven de wolken,  op een onbewoond eiland, op Pluto) en iedereen moest twee verschillende rollen vertolken. Het resultaat was zeer leuk om naar te kijken.

We rijgden woorden en zinnen aan elkaar tot gekke verhalen over vanalles en pinguins en dwergen en ambetante kinderen.

Plots was de kampdag bijna om. Buiten speelden we wat verzoekspelletjes en voor we het wisten ging iedereen weer naar huis.

Vandaag verleidde de zon ons al van het begin en we deden alles buiten. Een extra uitdaging voor de stille sprekers in de groep, die nu wel extra hun best moesten doen. We warmden op met het doorgeven van ingebeelde buizen met moeilijke formules.

We oefenden onze ademhaling.  Uit een magische kist haalden we alles van springtouwen tot lampekappen tot een balonnengiraf. Een geheime dirigent werd ontmaskerd van tussenin zijn orkest.

In groepjes van twee keek iemand in de spiegel en de spiegel probeerde te volgen. Beeldhouwers maakten prachtige beelden uit levende klei die dan in een musea tentoongesteld werd en bij elk kunstwerk gaf de kunstenaar wat uitleg.

Met een plaats, personnages, situaties en voorwerpen van getrokken kaartjes werden wederom schitterende stukjes in elkaar gestoken en de stille stemmetjes werden zeker getest. Een beetje zoals straattheater eigenlijk.

Na de middag maakten we affiches voor het spektakel van vrijdag en uitnodigingen voor mama’s, papa’s en een poes… Als afsluiter wederom enkele spelletjes en als echte afsluiter op algemeen verzoek werden de Weervolven van Wakkerdam wild. Met tikken in plaats van met kaartjes, maar dat gaat even goed.

Het enige minpunt van de dag is de verloren schoen, die verstopt werd onder het zand en daar dan verloren in geraakte. Hopelijk vinden we hem nog terug deze week.

Morgen komen de vliegende pinguins en ik ben enorm benieuwd!!! Foto’s komen later.

 

Zomervakantie!

En plots was ze daar. Ze kwam samen met de zon en dat is niet altijd even vanzelfsprekend. Al mag het voor mij wel wat frisser, ik hoop stiekem toch dat we dit jaar nog eens een zonnige zomer krijgen. Niet alleen omdat de zon iedereen gelukkiger maakt en de stad laat schijnen, maar ook omdat ik altijd wel fan ben geweest van waterspelletjes…

Kamp geven is de leukste studentenjob die er is. Hoe ik het vind na vier weken, sja, dat zal deze blog uitwijzen…maar ik heb alleszins zin in. Bloggen vind ik ook wel tof, al ben ik niet altijd zo goed in het volhouden, zoals mijn andere blog wel uitwijst, maar nu er lezers zijn en zeker veel te vertellen, zou een writer’s block niet echt een probleem moeten zijn.

Er staan spannende dingen op het programma. En natuurlijk zullen er ook veel bellen worden geblazen… Mijn medeavonturiers zijn nog mysterieus en ik hoop dat ze mee reizen met mijn knettergekke ideeën. De medemonis klinken zeker veelbelovend. Wie weet krijg ik ze wel zover ook eens een blogpost te schrijven…

Foto’s zullen er ook zijn. Veel zelfs. Hier zal je voorsmaakjes zien en de rest kan je bij Ideekids vinden en voor al die fantastische ouders die hun kroost aan de bellenblazeres toevertrouwen is er een speciale weg naar foto’s in hun hogere resolutie.

De bellenblazeres wordt een toverfee maandag op een kleutersprookjeskamp van de Antwerpse Sportweken.

Daarna gaat ze drie weken de projectplaats in Antwerpen onveilig maken

- 13-17 Juli: Tatertheater

-20-24 Juli: Kliederkladderkamp

-27-31 Juli: Het circus komt