Het vliegt weeral voorbij. Zo snel dat we morgen samen met de vliegende pinguins zullen vliegen. Maar meer daarover later. Gisteren begon ik aan drie weken op de Ideekids kampplaats in Antwerpen. Het weer zit ons weer mee sinds vandaag en het gaat vooruit. Zelfs té snel soms.

Van de kleinsten naar de grootsten is wel even aanpassen. Plots hoef je niet alles zes keer uitleggen en als je een opdracht opgeeft, wordt die bijna door iedereen uitgevoerd.

Maandag begon de dag traditioneel met wat naamspelen. Er werd vervolgens door moerassen gewaadt, over touwen gedanst, het ijs opgegleden en plots kropen er een heleboel dieren over de vloer. We leerden elkaar al wat vertrouwen.

Een denkbeeldige en steeds veranderende bank werd gebruikt door zatte mensen, zieke mensen, mensen die iets te vriendelijk zijn tegen onbekenden, bankiers en nog enkele andere interessante figuren, die steeds de onwetende onbekende van de bank wegjaagden. Met enkel fruit en groenten als taal kreeg roodkapje twee nieuwe jasjes. Ook zagen verschillende machines kort het levenslicht, om dan te sterven aan ontploffingen en andere elektrische problemen.

Al snel was het middag.

Korte toneeltjes werden voorbereid. De enige vereiste was een opgelegde plaats (een duikboot, boven de wolken,  op een onbewoond eiland, op Pluto) en iedereen moest twee verschillende rollen vertolken. Het resultaat was zeer leuk om naar te kijken.

We rijgden woorden en zinnen aan elkaar tot gekke verhalen over vanalles en pinguins en dwergen en ambetante kinderen.

Plots was de kampdag bijna om. Buiten speelden we wat verzoekspelletjes en voor we het wisten ging iedereen weer naar huis.

Vandaag verleidde de zon ons al van het begin en we deden alles buiten. Een extra uitdaging voor de stille sprekers in de groep, die nu wel extra hun best moesten doen. We warmden op met het doorgeven van ingebeelde buizen met moeilijke formules.

We oefenden onze ademhaling.  Uit een magische kist haalden we alles van springtouwen tot lampekappen tot een balonnengiraf. Een geheime dirigent werd ontmaskerd van tussenin zijn orkest.

In groepjes van twee keek iemand in de spiegel en de spiegel probeerde te volgen. Beeldhouwers maakten prachtige beelden uit levende klei die dan in een musea tentoongesteld werd en bij elk kunstwerk gaf de kunstenaar wat uitleg.

Met een plaats, personnages, situaties en voorwerpen van getrokken kaartjes werden wederom schitterende stukjes in elkaar gestoken en de stille stemmetjes werden zeker getest. Een beetje zoals straattheater eigenlijk.

Na de middag maakten we affiches voor het spektakel van vrijdag en uitnodigingen voor mama’s, papa’s en een poes… Als afsluiter wederom enkele spelletjes en als echte afsluiter op algemeen verzoek werden de Weervolven van Wakkerdam wild. Met tikken in plaats van met kaartjes, maar dat gaat even goed.

Het enige minpunt van de dag is de verloren schoen, die verstopt werd onder het zand en daar dan verloren in geraakte. Hopelijk vinden we hem nog terug deze week.

Morgen komen de vliegende pinguins en ik ben enorm benieuwd!!! Foto’s komen later.